Karin Feukkink-Hengeveld werkt 25 jaar als bloemist als ze overstapt naar de zorg. ‘Mijn contract als bloemist liep af en ze konden me niet aanhouden. Toen zat ik thuis en dacht ik: als ik iets anders wil, dan moet ik het nu doen.’ 

Ze overwoog nooit eerder een baan in de zorg tot iemand op een verjaardag aan haar vraagt of werken in de zorg niet iets voor haar is. ‘Ik dacht in eerste instantie: dat is niks voor mij. Ik ga geen mensen wassen,’ vertelt Karin. Maar de opmerking blijft vervolgens in haar hoofd zitten. ‘Mijn schoonzus werkt in de zorg en zij vertelde me dat Azora goed bekend stond als organisatie voor het opleiden van leerlingen.’   

Een versneld traject

Op de site van Azora ziet Karin het traject zorgondersteuner. ‘Een laagdrempelige manier om in de zorg in te stromen: acht dinsdagavonden naar het Graafschap College om daar de basisvaardigheden voor werken in de zorg te leren. Daarnaast krijg je een halfjaarcontract als zorgondersteuner. En werk je in eerste instantie onder begeleiding van een buddy. Als het ware een versneld traject dus. Dat leek me ideaal. Als ik het onverhoopt dan toch niks vond, stopte ik er daarna gewoon mee en nam ik in elk geval de ervaring mee.’

Karin bezoekt ook nog “Beleef de zorg”, een maandelijks initiatief van Azora, waar ze in een woonzorgcentrum de zorg achter de schermen beleeft. ‘Zelfs op dat moment dacht ik nog: nee, dit is niks voor mij. Maar ik had me intussen al wel voor het traject zorgondersteuner opgegeven.’ Ze spreekt over haar twijfels met de recruiter en praktijkopleider. ‘Dat was een fijn gesprek. Ze reageerden heel begripvol en namen veel twijfels bij me weg.’

Met de meeste mensen bouw ik echt een band op. Ze zijn blij als ik weer op bezoek kom en zeggen dan tegen me: “Ik heb je zo gemist.” Dat voelt heel dankbaar.

Dankbaar werk

En waar Karin tegenop zag, viel inderdaad mee. ‘Toen ik eenmaal iemand voor het eerst had gewassen, werd dat normaal. Het went. En ik vind het werk superleuk. Vooral de omgang met de mensen. Met de meeste van hen bouw ik echt een band op. Ze zijn blij als ik weer op bezoek kom en zeggen dan tegen me: “Ik heb je zo gemist.” Dat voelt heel dankbaar.’

Het zorgondersteunerstraject gaf Karin de kans om te kijken of werken in de zorg bij haar paste en of naar school gaan weer goed voelde. ‘Ja ik vroeg me toch af: werkt het allemaal nog in mijn bovenkamer? Vroeger kon ik best gemakkelijk leren, maar dat heb ik daarna niet meer gedaan. Gelukkig valt het hartstikke mee. En de theorie sla ik veel beter op, doordat ik ook in de praktijk oefen.’ 

Het smaakt naar meer

Karin begint een half jaar geleden aan de BBL-opleiding tot Verzorgende IG. ‘Ik werd zó enthousiast voor het werken in de zorg dat ik ook voor de BBL-opleiding ging. Na het traject zorgondersteuner mocht ik de basisdingen doen, zoals het aan- en uitdoen van steunkousen, het helpen van cliënten bij het wassen en aankleden en het geven van medicatie op een baxterrol. Maar ik wilde heel graag méér kunnen en doen, zoals zwachtelen, het geven van losse medicatie en het verlenen van wond- of katheterzorg. Net even een uitgebreider pakket dus eigenlijk.’ 

Ik voel dat ik groei in mijn werk en dat is heel fijn.

De BBL-opleiding duurt twee jaar en bestaat uit een combinatie van leren en werken in de zorg. ‘In totaal werk ik 28 uur per week en daar zit mijn studie dan bij in. Op dinsdagen ga ik naar school. Het is niet zo dat ik denk: och, dat doe ik allemaal even. Gelukkig ervaar ik wel veel eigen regie, waardoor het alles bij elkaar goed te doen is.’ Toen ze net met de opleiding begon, spitte ze nog alle cliëntendossiers door om goed voorbereid te zijn, maar inmiddels heeft ze meer vertrouwen in zichzelf. ‘Ik voel dat ik groei in mijn werk en dat is heel fijn.’

 Het zorgondersteunerstraject: een ideale manier om in te stromen. Het duurt maar een half jaar. Vind je het niks? Dan heb je het in elk geval geprobeerd.

Gewoon doen

Mist Karin het vak van bloemist? ‘Voor geen meter. In de toekomst zie ik mezelf bij ZorgThuis werken, lekker op mijn fietsje door Ulft.’ Voor iedereen die twijfelt over werken in de zorg heeft ze één advies: geef je op voor het zorgondersteunerstraject. ‘Een ideale manier om in te stromen. Het duurt maar een half jaar. Vind je het niks? Dan heb je het in elk geval geprobeerd. Je wint er echt alleen maar mee.’